Zaterdag 7 juli - Go with the flow ...

Arcis-sur-Aube - Montigny-la-Resle

afstand: 108.6km, stijgen: 520m, dalen: 470m
totale afstand afgelegd: 611.8km, afstand tot Santiago de Compostela: +/-1960km

de rit van de dag

hoogteprofiel

Sinds gisterenavond zitten wij op een grote roze wolk : ons nationaal elftal heeft de Brazilianen naar huis gesjot !

Steeds opnieuw worden wij erop aangesproken : 'Ah, les Belges ! Le coup mondiale ! Bien joué !' 

En wij keifier natuurlijk! De tricolore blinkt in het zonlicht aan mijn stuur!

Geheel in die gemoedsgesteltenis, willen we d'r vandaag dan ook meer dan 100 kilometers bijlappen.
We zien 't met andere woorden helemaal zitten en vertrekken tussen de papavervelden en 'eigen kweek'-plantjes...

Koen kan er niet genoeg van krijgen.

Gelukkig zijn de witte lijntjes in 't midden van de baan goed te volgen.

We zien vreemde figuren onderweg...

Een vriendelijke Fransman legt aan Koen uit, dat er voor de pelgrims fris water ter beschikking is, gewoon langs de kant van de weg - maar je moet 't wel weten natuurlijk.  Zo kunnen wij onze bus opnieuw vullen, want 't is ondertussen weer ongeloofelijk warm aan 't worden.

Om 14u zitten we op een - jawel, gevonden! - terrasje een koele Perrier te drinken. We laten er meteen een foto van maken, want 't is uniek hier in dit stuk van Frankrijk.

We rijden de laatste 10 kilometers tussen de wijngaarden van de Chablis en dat is natuurlijk veelbelovend voor vanavond.

Na 108,6 km op de teller, komen we toe in 'Le soleil d'Or', ons verblijf voor vanavond. 

De gastvrouw is heel lief : ze verwent ons meteen met een grote fles San Pellegrino en cakejes met frambozen. Nét wat we nodig hadden ...

'🎵 Er staat een paard aan de deur, ja ja, een paard aan de deur ...🎵'

Vrijdag 6 juli - .We trekken ons plan

Bussy-le-Chateau - Arcis-sur-Aube

afstand: 95.5km, stijgen: 280m, dalen: 320m
totale afstand afgelegd: 503.2km, afstand tot Santiago de Compostela: +/-2065km

de rit van de dag

hoogteprofiel

Voor 10u passeren we al  l'Epine met een mooie kathedraal (deze staat totaal niet in verhouding tot de grootte van het dorp), maar we staan in bewondering voor 't bouwsel in gotische stijl.

Koen neemt foto's van de mooie spuwertjes aan het bouwwerk.

In de kathedraal staat naast het koor het beeld van 'onze goeroe', St.Jacob.

In Châlons-en-Champagne stoppen we en gaan er in het stadhuis de dagelijkse stempel van onze doorreis halen. 

Daarna doen we nog een terrasje, gelukkig maar ....

Wat daarna volgt, is 'de grote leegte' om door te rijden : geen terrasjes, geen huizen, zelfs geen bomen onderweg.

Soms passeren we eens een dorp, maar dat zijn dan 'spookdorpen' waar iedereen is weggetrokken, behalve hier of daar een landbouwer.

Als we honger krijgen, dient er zich zelfs geen bankje aan.
Ik spreid mijn luxe picknicklakentje-annex-regencape van Kaat Tilley aan de rand van de weg, in de schaduw van een struikje.  We eten onze baguette met de Camembert en een appel op. Als dessert hebben we voor allebei nog een lekkere koffiekoek !

't Rijden gaat prima : de benen zijn goed, het weer is optimaal (een zonnetje, maar niet té warm, af en toe eens een wolkje), de baan is licht golvend (Koen rijdt zelfs met de idee dat we steeds naar beneden rijden, maar 'k verzeker hem dat dat gewoon niet kàn), met andere woorden :
we schieten goed op.

In Lhuitre stoppen we een laatste keer.

De Romaanse kerk die er staat, is gewijd aan een maagd, Ste Tanche. Ze werd er omwille van haar geloof onthoofd,  Na de executie, nam ze haar hoofd en liep ermee naar haar graf.

Sjonge, jonge, sterke verhalen ...

(Hopelijk kunnen we er morgen zo'n straffe vertellen over de prestaties van 'onze jongens' vanavond!)

Zij is in haar gloriedagen ook in deze kontreien beland ...

Donderdag 5 juli - Een pervers verhaal

Inor - Bussy-le-Chateau

afstand : 96.6km, stijgen:487m, dalen: 522m
totale afstand afgelegd: 407.7km, afstand tot Santiago de Compostela: +/-2150km

de rit van de dag

hoogteprofiel

't Begint met wat gedruppel, maar 't gaat vlug over in serieus regenen en dus moeten de regenkleren voor de eerste keer uit de zak gehaald worden.

(En de was van gisteren was niet volledig gedroogd op de fiets ...)

We doorkruisen in de regen de dichte bossen van de Argonne en rijden voorbij oorlogskerkhoven, zowel Amerikaanse als Duitse.

Om 11.30u - we zijn 't rondrijden in die nattigheid kotsbeu - stappen we de eerste de beste brasserie binnen, (en later zal blijken ook de enige van de dag).
We besluiten er al te eten, dat is heel vroeg, maar we hebben geleerd uit eerdere ervaringen (zie Verdwaald in de Duitse wouden).

Ik moet in het restaurant al mijn bagage uitladen om gesloten schoenen te vinden, want m'n voeten hebben het koud ! Hilarische toestanden ...

Als we terug vertrekken, hopen we dat 't over blijft want zelfs de driekleur aan m'n stuur gaat er een beetje mistroostig bijhangen in dit grijs weertje.

We passeren de 'Abri du Kronprinz' .
Koen vertelt dat dit 'de speeltuin' van de oudste zoon van de Duitse Keizer in de eerste wereldoorlog was. Bossen vol loopgraven, waarin hij zich kon uitleven - ver genoeg van de échte oorlog, waarin de gewone mensen crepeerden.
Walgelijk !

En na de bossen, het eindeloze boerenland...

Woensdag 4 juli - Auberge du Faisan Doré

Revin - Inor 

afstand : 104.9km, stijgen: 292m, dalen: 268m
totale afstand afgelegd: 311.1km, afstand tot Santiago de Compostela: +/-2245km

de rit van de dag

hoogteprofiel

Deze dag begint als één met een gouden randje : we vertrekken nog voor den achten na een goed ontbijt - de regen was al gevallen toen we nog in bed lagen - de temperatuur is aangenaam want de hitte van de vorige dagen is een beetje weg en bovendien rijden we naar een hotelletje met een veelbelovende naam.

In onze gedachten trekken we al met een nonchalante zwier de geplande 95 kilometers van het totaal af!

We houden ons wat bezig met foto's nemen :

.... van de mooie natuur....

... van geitjes die ontsnappen ...

... van fietsen die men over de haag heeft willen gooien ...

Als we in Donchery een friterie passeren, besluiten we om ons over te geven aan de goesting van 't moment : een goed pak friet eten!

Met 't buikje vol gegeten, besluiten we dat 't tijd is om die laatste 30 kilometers nog even af te haspelen.

Niets laat vermoeden, dat daar de kentering van de dag plaats vindt  :
onze GPS stuurt ons een grindpad op, dat na de eerste 10 meters op een slechte versie van de
Via Appia gelijkt.

'De volhouder wint' denkt Koen en in onze overmoed belanden we op iets wat geen pad meer kan genoemd worden.

'Doorrijden ! ' zegt m'n ventje en zo komt het dat we na een tocht in dusdanig hoog gras, waar enkel nog ons hoofd boven de aren uitsteekt, belanden tussen weien en geen enkele kant meer uitkunnen.

Wat nu gedaan ?

We moeten de hele weg terug afleggen, er zit niks anders op !
't  Verstand op 0 zetten en trappen en vooral niet stoppen want dan wordt de toestand pas echt benard ...

We geraken er uit, maar worden daarna nog eens goed nat van een fikse regenbui.

'Auberge du Faisan Doré' wordt uiteindelijk bereikt na meer dan 100 kilometers ...

EIND GOED, AL GOED

Dinsdag 3 juli - We zijn op de juiste weg !

Namen - Revin

afstand : 98.6km, stijgen: 227m, dalen: 176m
totale afstand afgelegd: 206.2km, afstand tot Santiago de Compostela: +/-2355km

de rit van de dag

de temperatuur vandaag

Goed slapen en uitgebreid ontbijten - we zijn er sterk in - en 't is heel belangrijk om deze onderneming vol te houden!

Vooraleer over te gaan tot de orde van de dag , kan ik het toch niet laten om even een woordje te plaatsen over 't voetbal van gisteravond : onze jongens hebben er wel echt een thriller van gemaakt !

Tijdens de rit vandaag zullen we er een aantal keren over aangesproken worden door fietsende noorderburen, die mee supporteren voor de Belgen.

Maar goed, rond 8u trappen we ons al in gang - vroeg genoeg omwille van de warmte die voorspeld wordt.

We zien mooie herenhuizen langs de Maas, het parcours is vlak en groen.

Onze eerste stop is Dinant. We pikken er een terrasje mee en raken er aan de babbel met een Nederlands koppel, dat op weg is naar de Bourgogne. 

Als we terug doorrijden, merken we - tussen 't gebladerte aan de kant van de weg - de eerste schelp op onze route op ! We rijden dus wel degelijk in de juiste richting ...

's Middags fietsen we Frankrijk al binnen, meer bepaald Chooz. Op een bankje op het marktplein eten we er de laatste overgebleven sandwichkes (zelf gebakken!) met wat kaas en kerstomaatjes. 't Is er aangenaam vertoeven : rustig, maar toch van alles te zien ...

... een mens zou in zijn gelukzaligheid vergeten dat er nog een slordige 40 kilometerkes moet gebold worden.

't Panorama blijft mooi onderweg, 't is dus genieten maar we worden wel stillekesaan moe. De aanhoudende warmte maakt 't allemaal redelijk zwaar.

We zijn dan ook kontent als we 't dorpje van onze eindbestemming - Renvin - bereiken. Het zoeken van onze chambres d'hôtes loopt niet zo vlotjes : we rijden eerst nog wat verkeerd en moeten dan een griezelige tunnel door - denken we - of toch niet ?! We rijden 'm twee keer door en da's wel écht genoeg, brrrrrrrrrrrrrrr !!!!

Om half 6 zit ik al netjes gewassen op ons bed.  Nu kunnen onze beentjes rusten ...

... en we zien dat het goed is ...

Maandag 2 juli - EEN, TWEE, DRIE, START !

Asse - Namen

afstand : 107.6km, stijgen: 429m, dalen: 424m
totale afstand afgelegd: 107.6km, afstand tot Santiago de Compostela: +/-2453km

de rit van de dag
hoogteprofiel

'Vroeg begonnen, is half gewonnen' denken wij.
Om 8.05u trekken we dan ook de garagepoort dicht en vertrekken we op ons stalen ros, getooid met schelpen. Dit jaar zijn we immers pelgrims !

Iets voor Leuven zit de sfeer er al goed in : we krijgen een optreden van een rockgroep, die op een boot een clip opneemt.

Na de middag rijden we door Wallonnië en we zullen 't geweten hebben : hartelijke mensen, veel groen, uitbundig versierde straten in de dorpen.

Maar ... ook hellingskes waarbij ik toch al een aantal keren op m'n adem trap !
Als we stoppen in Eghezée, stap ik bibberend op m'n benen het Café des Sports binnen. Een wafel voor wat snelle suikers en een frisse spa maken dat ik een half uurke later weer verder kan.

De laatste 10 kilometers volgen we een fietspad in een oude spoorbedding, dat lichtjes daalt en tussen de bomen ligt. Er bieden zich ook regelmatig rustbankjes aan .... zaaaaaaaaaaaaaalig !

Rond 18u komen we aan in ons hotel, we zijn tevreden van onze eerste rit.
Als 'onze jongens' de Japanners nu ook nog naar huis sjotten, kan de dag niet meer stuk !

Schattig hé